дыэз

тлумачэнне слова:

  дыэз, -а, мужчынскі род
    1. Нотны знак, які абазначае павышэнне ноты на паўтона.
    2. у значэнне нескланяльнае слова прыметнік (пасля назвы ноты). Паўтонам вышэй. До дыэз. Фа дыэз.
      [Фр. diése.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com