опус

тлумачэнне слова:

  опус, -а, мужчынскі род
    1. Тэрмін, які прымяняецца для парадкавай класіфікацыі музычных твораў кампазітара. Сёмая сімфонія Бетховена, опус 92.
    2. размоўнае слова жартаўлівае слова, жартаўлівы выраз Пра ўсякі твор, працу якога-н. аўтара. Часам прыкра чытаць опусы літаратурных снобаў. Звонак.
      [Лац. opus — праца, твор.]



Get it on Google Play
 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107137

А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112459

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Людзі, якія кажуць «у жыцці трэба паспрабаваць усё», у выніку спрабуюць усё толькі самае дрэннае.