ордэн

тлумачэнне слова:

  ордэн1, -а, мужчынскі род
    Знак узнагароды розных ступеняў і назваў за ваенныя або грамадзянскія заслугі. Ордэн Леніна. Ордэн Кутузава. Ордэн Чырвонай Зоркі. ▪ Тры баявыя ордэны ўпрыгожылі грудзі Ваўчка. Хадкевіч. Ордэн баявога Чырвонага Сцяга ўпрыгожыў сцяг камсамола рэспублікі. «Звязда».
      [Ад лац. ordo (ordinis) — рад, разрад.]
  ордэн2, -а, мужчынскі род
    Манаскае або рыцарска-манаскае таварыства каталіцкай царквы з пэўным статутам. Ордэн езуітаў. Ордэн мечаносцаў. // Назва некаторых тайных рэлігійна-філасофскіх аб'яднанняў, арганізацый. Масонскі ордэн.
      [Ад лац. ordo (ordinis) — рад, разрад.]
  ордэн3, -а, мужчынскі род
    Тое, што і ордэр2. Дарычны ордэн.
      [Ад лац. ordo (ordinis) — рад, разрад.]



Get it on Google Play
 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107137

А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112459

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі вы бачыце чалавека, які п'е адзін, — не спяшайцеся з высновамі. Магчыма, гэта карпаратыў індывідуальнага прадпрымальніка.