ордэр

тлумачэнне слова:

  ордэр1, -а, мужчынскі род
    Пісьмовае распараджэнне; дакумент на атрыманне, на выдачу чаго-н. Расходны ордэр. Ордэр на вобыск. ▪ [Тася:] — Я магу не прыходзіць, мой пакой зоймуць па ордэру. Мікуліч.
      [Фр. ordre ад лац. ordo — рад, парадак.]
  ордэр2, -а, мужчынскі род
    спецыяльны тэрмін Разнавіднасць спалучэння, парадак размяшчэння частак архітэктурных канструкцыі (калон і антаблементу). Грэчаскі ордэр. Карынфскі ордэр.



Get it on Google Play
 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107137

А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112459

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

У Львове прайшла алімпіяда па рускай мове. Пераможцы пакараныя.