хаджэнне

тлумачэнне слова:

  хаджэнне, -я, ніякі род
    1. Дзеянне паводле дзеяслоў хадзіць (у 2, 3 знач.).
    2. устарэлае слова, устарэлы выраз Вандраванне, паломніцтва. Хаджэнне па святых месцах. // Адзін з жанраў старажытнарускай літаратуры, у якім апісваюцца вандраванні. «Хаджэнне за тры моры» цвярскога купца Афанасія Нікіціна.
    •••
    Хаджэнне ў народ — рух разначыннай інтэлігенцыі ў вёску ў 60-70 гг. 19 ст. з асветніцкімі, рэвалюцыйнымі мэтамі.
    Мець хаджэнне (кніжны стыль) — быць ва ўжыванні, у абыходку.
    Хаджэнне па муках (пакутах) — шэраг цяжкіх жыццёвых выпрабаванняў, якія ідуць адно за адным.



Get it on Google Play
 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107137

А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112460

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Стасункі з Расіяй павінны быць вельмі-вельмі добрыя. Праз вельмі-вельмі добрую мяжу.