бічаваць

тлумачэнне слова:

  бічаваць, -чую, -чуеш, -чуе; незакончанае трыванне, каго-што.
    Біць, хвастаць бізуном, бічом. / Аб падобным уздзеянні чым-н. на што-н. Да крыві мне грудзі, твар Шторм бічаваў балюча. Танк. // пераноснае значэнне Выкрываць недахопы, рэзка крытыкаваць. З агідай бічаваў паэт духоўнае ўбоства ў вершах «Званковы валет», «На шашы». Лойка. Гаруе Насця і бічуе Сама сябе за свой парыў. Колас.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

— Хвалюецеся? — Ага. — Першы раз? — Не, я ўжо і раней хваляваўся...