бубен

тлумачэнне слова:

  бубен, -бна; родны склон множны лік -аў; мужчынскі род
    1. Ударны музычны інструмент у выглядзе абцягнутага скурай шырокага абруча з металічнымі бразготкамі. Заціх гармонік, замоўклі бубны. Лынькоў. [Дачка:] — Чуеш, коні па шляху бягуць, Чуеш, як музыкі ў бубны б'юць? Танк.
    2. Тое, што і барабан.
    •••
    Голы як бубен глядзі голы.
    Даць бубна каму глядзі даць.
    Як у бубен біць глядзі біць.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Я скіну лішнюю вагу. Я буду рабіць практыкаванні кожны дзень. Я сяду на дыету і буду яе прытрымлівацца. ОЙ, ГЭТА ШТО, ТОРТ?!