буркатаць

тлумачэнне слова:

  буркатаць, -качу, -кочаш, -коча; незакончанае трыванне
    размоўнае слова
    1. Тое, што і буркаваць. Голуб .. нешта буркатаў галубцы. Сабаленка.
    2. што і без дапаўнення Бурчаць, мурлыкаць. Шафёр нешта буркатаў сабе пад нос. Кавалёў.
    3. Грукатаць, тарахцець (пра гукі машыны ў часе работы). Блішчалі на пагорках у вёсках агні, на палях сям-там буркаталі трактары. Ракітны.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

— Дык што ж гэта, табе піва даражэйшае за мяне?! — Ды не, піва таннейшае за цябе.