вусце

тлумачэнне слова:

  вусце, -я, ніякі род
    1. Месца ўпадзення ракі (у мора, возера); участак ніжняга цячэння ракі.
    2. Выхадная адтуліна чаго-н., выхад. Вусце ствала шахты. ▪ Удвух з Андрэем неслі яны сетку на бераг, трымаючы вусцем угору, і, толькі адышоўшыся далей ад вады, перавярнулі яе кулём на дол. Колас.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Тэлефанавала прадстаўнік сотавага аператара даведацца, ці задаволены я паслугамі сувязі. Абрыў адбыўся ў час размовы. Не ператэлефанавала.