вучань

тлумачэнне слова:

  вучань, -чня, мужчынскі род
    1. Навучэнец пачатковай або сярэдняй навучальнай установы. Вучань восьмага класа. Вучань рамеснага вучылішча.
    2. Той, хто вывучае што-н. пад кіраўніцтвам каго-н., знаходзіцца на прафесійнай вывучцы. Вучань токара. // пераноснае значэнне Той, хто не дасягнуў яшчэ майстэрства ў якой-н. справе.
    3. Паслядоўнік, прыхільнік якога-н. вучэння, поглядаў, дзейнасці. Пляханаў з гонарам называў сябе вучнем Маркса і Энгельса. «Весці».



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі пераводзілі гісторыю Беларусі на рускую мову, ні ў кога не пыталіся. Каб вярнуць назад — пытаюцца. Росквіт дэмакратыі.