вучоны

тлумачэнне слова:

  вучоны, -ая, -ае.
    1. Які набыў спецыяльную падрыхтоўку ў галіне якіх-н. ведаў. Вучоны садавод. // размоўнае слова Пісьменны, адукаваны. Вучоны чалавек. ▪ [Тата:] — Тут, у школе, народ вучоны, займаецца сур'ёзнай справай. Брыль. // размоўнае слова Дрэсіраваны (пра жывёл). Вучоны мядзведзь. ▪ Вучоны сабака, які быў у следчых людзей, увесь час нюхаў дарогу ад аграбленага банка. Чорны. // Які атрымаў урок, прыдбаў вопыт у чым-н.
    2. у значэнне назоўнік вучоны, -ага, мужчынскі род Кваліфікаваны спецыяліст у якой-н. галіне навукі; даследчык. Малады вучоны. Выдатны вучоны. ▪ Міхась Рамановіч скончыў і пажадаў вучоным далейшых поспехаў. Паслядовіч.
    3. Які мае адносіны да навукі, звязаны з навукай. Вучонае званне. Вучоная ступень. Вучоны савет.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

На Масква-рацэ перавярнуўся танкер з пітной вадой. Зараз пляма чыстай вады рухаецца да горада...