аборка

тлумачэнне слова:

  аборка1, -і, ДМ -рцы; родны склон множны лік -рак; жаночы род
    Невялікая вяроўка; шпагаціна. Перавязаць што-небудзь аборкай. ▪ Пяньку яна [Аўгінка] хацела здаць нарыхтоўшчыкам, але перадумала — у сваёй гаспадарцы таксама аборкі патрэбны. Чыгрынаў.
  аборка2, -і, ДМ -рцы; родны склон мужчынскі род -рак; жаночы род
    1. спецыяльны тэрмін Друкарскі набор укарочанымі радкамі вакол якога-н. малюнка, табліцы і пад. Тэкст у аборку.
    2. Нашытая палоска матэрыі. // часцей множны лік (аборкі, -рак). Тое, што і брыжы.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі б мне давалі долар кожны раз, калі я думаю пра цябе, я б пачала думаць пра цябе.