выбегчы

тлумачэнне слова:

  выбегчы, -бегу, -бежыш, -бежыць; -бежым, -бежыце, -бегуць; закончанае трыванне
    1. Накіравацца адкуль-н., куды-н. бягом; выскачыць. Госць развітаўся і выйшаў. Хлопчыкі, Косцік і Шурка, выбеглі за ім, пад'ехаць. Брыль. / у пераноснае значэнне ужываецца, ужыванне Думаў князь, выдумляў, грымнуў шабляй наўзбоч, Толькі з лёскатам выбегла рэха. Купала.
    2. Выцечы адкуль-н. цераз край. Выбегла малако з каструлі.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Гурт «Маша і мядзведзі» папярэдзілі, што на сцэне выступаць можа толькі Маша.