выбух

тлумачэнне слова:

  выбух, -у, мужчынскі род
    1. Хімічная рэакцыя з імгненным вылучэннем энергіі, якая суправаджаецца моцным гукам, успламяненнем і выклікае разбуральныя дзеянні. Выбух дынаміту. Выбух гранаты. Ядзерны выбух.
    2. Выбуховая хваля. У гэты момант магутны раскацісты выбух скалануў вагон. Паслядовіч.
    3. пераноснае значэнне Раптоўнае праяўленне якога-н. дзеяння ці пачуцця. Рэвалюцыйны выбух. Выбух смеху, абурэння. ▪ Прамова скончана. У зале Выбух воплескаў, як шквал. А. Александровіч.
    4. Форма скачкападобнага пераходу якой-н. з'явы ад старой да новай якасці.
    5. Імгненны выхад струменю паветра пры вымаўленні некаторых зычных гукаў.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

— Тат! А чаму мае аднагодкі ўсе ўжо ў 10 класе, а я яшчэ ў 4? — Не бяры да галавы, сынок! Налівай!