выемка

тлумачэнне слова:

  выемка, -і, ДМ -мцы; родны склон множны лік -мак; жаночы род
    1. Паглыбленне, упадзіна. Валік з выемкамі. ▪ Нібы з зямлі выраслі непадалёку тры чалавечыя фігуры. Яны падняліся з выемкі, успаўзлі па адкосу на палатно, прыўзнялі галовы і доўга пазіралі. Чарот.
    2. Працэс капання і пераносу грунту; выманне. Выемка зямлі з катлавана.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Праз 100 гадоў людзям, якія кажуць «белорусский язык мёртвый», мова скажа: «Ну і хто з нас мёртвы?»