выманіць

тлумачэнне слова:

  выманіць, -ню, -ніш, -ніць; закончанае трыванне, каго-што.
    размоўнае слова
    1. Вабячы, прымусіць выйсці адкуль-н. Выманіць драпежніка з нары. ▪ Дзеці кінуліся за ім, паспрабавалі выманіць яго адтуль, але кацянё натапырылася, зафыркала і выйсці не жадала. Васілевіч.
    2. Набыць што-н. хітрыкамі, падманам.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Таварыства беларускай мовы прапаноўвае перайменаваць праспект Дзяржынскага ў гонар Тадэвуша Касцюшкі. Мо лепш так: Берасьцейскі шлях?