высачыць

тлумачэнне слова:

  высачыць, -чу, -чыш, -чыць; закончанае трыванне, каго-што.
    Знайсці, выявіць каго-, што-н. па якіх-н. прыкметах. Высачыць злачынца па следу. ▪ Ваўкі высачылі каля крыніцы лася і пагналіся за ім. Краўчанка.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

— Доктар, дапамажыце. Я зусім не разбіраюся ў людзях! — Я не доктар.