вяршыць

тлумачэнне слова:

  вяршыць, вяршу, вяршыш, вяршыць; незакончанае трыванне, што.
    1. Рабіць верх, верхнюю частку чаго-н.; завяршаць што-н. Вяршыць страху. ▪ Вось ля гэтага ядлоўцу Ён [партызан] вяршыў з брыгадай стог. Панчанка.
    2. Вырашаць, распараджацца. Вяршыць справы. Вяршыць лёсам людзей.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі ноччу выйсці на двор, легчы на зямлю і доўга глядзець на зорнае неба праз друшляк, то можна ўбачыць твар лекара хуткай дапамогі.