гадзіць

тлумачэнне слова:

  га́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; незакончанае трыванне
    размоўнае слова
    1. што і без дапаўнення Забруджваць спаражненнямі. Галубы гадзяць падаконнік.
    2. што. Псаваць, брудзіць. Нельга гадзіць мэблю.
    3. Шкодзіць, рабіць подласці.
    4. Нудзіць, выклікаць пачуццё агіды. Усё нячыстае мяне гадзіць. / у безасабовая форма ужываецца, ужыванне Яго гадзіла.
  гадзі́ць, гаджу́, го́дзіш, го́дзіць; загадны лад гадзі́; незакончанае трыванне
    1. Старацца задаволіць каго-н., робячы прыемнае, патрэбнае; дагаджаць. Госцю гадзі, ды і сябе глядзі. Прыказка.
    2. Садзейнічаць, спрыяць каму-, чаму-н. Ішлі дажджы. І гэта вельмі гадзіла на поле. Чорны.
    3. каго. абласное слова Наймаць на працу на пэўны час. Стэпа засаб пяць год гадзіла яго пастухом у сваім мястэчку. Гартны.
    •••
    Гадзіць як благой (ліхой) скуле — вельмі дагаджаць каму-н.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі пераводзілі гісторыю Беларусі на рускую мову, ні ў кога не пыталіся. Каб вярнуць назад — пытаюцца. Росквіт дэмакратыі.