геній

тлумачэнне слова:

  геній, -я. мужчынскі род
    1. Самая высокая ступень творчай адаронасці, таленавітасці чалавека ў якой-н. сферы дзейнасці. Смеласць і мужнасць рускіх войск і партызанаў, геній палкаводца Кутузава выратавалі Расію. «Беларусь».
    2. Чалавек, надзелены такой адаронасцю. Ленін — геній рэвалюцыі.
    3. У старажытнарымскай міфалогіі — дух-заступнік, які кіруе дзеяннямі і думкамі чалавека на працягу ўсяго яго жыцця.
    •••
    Добры геній чый — пра чалавека, які аказвае на каго-н. дабратворны ўплыў, прыносіць каму-н. карысць.
    Злы геній чый — пра чалавека, які аказвае на каго-н. дрэнны ўплыў, прыносіць каму-н. шкоду, зло.
      [Лац. genius.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Падатак на пазыкі? Ок, колькі там дзяржава набрала крэдытаў?