гетман

тлумачэнне слова:

  гетман, -а, мужчынскі род
    1. У 16-17 стст. на Украіне — выбарны начальнік казацкага войска; у 17-18 стст. — вярхоўны правіцель Украіны.
    2. У 16-18 стст. — камандуючы войскамі ў Вялікім княстве Літоўскім і ў Польшчы.
      [Ням. Hauptman — начальнік.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com