гільза

тлумачэнне слова:

  гільза, -ы, жаночы род
    1. Металічная, закрытая з аднаго канца трубка, якая служыць абалонкай зарада для агнястрэльнай зброі; састаўная частка патрона, снарада. Вісарыён выкінуў пустую гільзу і заклаў новы патрон. Самуйлёнак.
    2. Папяровая трубачка, якую набіваюць тытунём пры вырабе папярос. Гільза з муштуком.
    3. Назва розных дэталей, якія маюць форму трубкі. Гільза цыліндра.
      [Ням. Hülse.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

У першую дэнамінацыю адрэзалі 1 нуль, потым 3 нулі, а цяпер 4. Наступным разам камусьці адрэжуць галаву.