глеба

тлумачэнне слова:

  глеба, -ы, жаночы род
    1. Верхні пласт зямлі, на якім вырастае расліннасць. // Такі пласт з пункту гледжання яго саставу, уласцівасцей і пад. Падзолістая глеба. Урадлівая глеба. Лёгкія глебы.
    2. пераноснае значэнне Апора, аснова. Самакрытыка — тая здаровая глеба, на якой гадуецца і выхоўваецца новы чалавек. Колас.
    •••
    Засаленне глебы глядзі засаленне.
    Адчуць глебу пад нагамі глядзі адчуць.
    Выбіць глебу з-пад чыіх ног глядзі выбіць.
    Зандзіраваць глебу глядзі зандзіраваць.
    Расчысціць глебу для чаго глядзі расчысціць.
    Стаяць на цвёрдай глебе глядзі стаяць.
    Траціць глебу пад нагамі глядзі траціць.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Гэты няёмкі момант, калі ясі смачныя танныя польскія яблыкі і дзякуеш Расіі.