грамата

тлумачэнне слова:

  грамата, -ы, ДМ -мэце, жаночы род
    1. Уменне чытаць і пісаць. Сельскі настаўнік павінен быў вучыць на сяле грамаце і дзяцей і дарослых. «Беларусь». Пайшоў Антось у армію цёмным хлопцам і вырас у барацьбе да камандзіра, навучыўся грамаце. Чарнышэвіч. // Пачатковыя звесткі з якой-н. галіны ведаў. Музычная грамата. Палітычная грамата. Тэхнічная грамата.
    2. Афіцыйны дакумент, якім узнагароджваюць за пэўныя поспехі. Пахвальная грамата. Ганаровая грамата.
    3. устарэлае слова, устарэлы выраз Пісьмо, пасланне. ▪ Першае вядомае гісторыкам пісьмовае сведчанне, у якім адзначаецца роля Мінска ў Вялікім княстве Літоўскім, — гэта грамата вялікага князя літоўскага ад 1444 года. «Полымя».
    •••
    Ахоўная грамата — дакумент, які сведчыць, што асоба або яе маёмасць знаходзіцца пад асаблівай аховай дзяржаўнай улады.
    Берасцяная грамата — старажытнарускія пісьмы і дакументы, напісаныя на бяросце.
    Вярыцельная грамата — урадавы дакумент пра назначэнне пэўнай асобы дыпламатычным прадстаўніком у якой-н. дзяржаве.
    Кітайская грамата — пра што-н. цяжкае для разумення; тое, у чым цяжка разабрацца.
    Фількава грамата — непісьменна складзены дакумент; дакумент, які не мае юрыдычнай сілы.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

У Беларусі вуліц з нацыянальнымі назвамі ў 20 разоў менш, чым з савецкімі. (((

крыніца: svaboda.org