гром

тлумачэнне слова:

  гром, -у, мужчынскі род
    1. Грукат і трэск, якія суправаджаюць маланку ў час навальніцы. Голасам моцы, ціха і важна Гром пракаціўся ўгары. Луг адазваўся грому працяжна, Лес адгукнуўся стары. Колас. Гром грыміць і грыміць... Б'е пярун агнявы. Чарот. З вялікага грому дажджу не бывае. Прыказка.
    2. чаго або які. Моцны гул, грукат. Гром кананады. Гарматы гром. ▪ Узнялася магутная людская хваля, ударыла громам воплескаў. Шамякін.
    •••
    Як гром з яснага неба — раптоўна, зусім нечакана (здарылася што-н., з'явіўся хто-н. і пад.). Як гром з яснага неба было для Малышава з'яўленне упаўнаважаных ад сельскага савета. Пальчэўскі.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— Спецыялісты кажуць, што наш народ стаў жыць лепш. — А людзі сцвярджаюць, што нічога не адчуваюць. — Але ж яны не спецыялісты.