гугеноты

тлумачэнне слова:

  гугеноты, -аў; адзіночны лік гугенот, -а, месны склон -ноце, мужчынскі род; гугенотка, -і, ДМ -тцы; множны лік гугеноткі, -так; жаночы род
    Французскія пратэстанты-кальвіністы 16-18 стст., якія праследаваліся каталіцкай царквой і ўрадам.
      [Фр. huguenots з ням. Eidgenossen літаральна — саюзнікі.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

У ВКЛ шлюбная здрада каралася смерцю. Якія суровыя былі нашыя продкі.