адзваніць

тлумачэнне слова:

  адзваніць, -званю, -звоніш, -звоніць; закончанае трыванне
    1. што. Адзначыць што-н. звонам; празваніць. На сцяне гадзіннік адзваніў дванаццаць. Галавач.
    2. без дапаўнення Кончыць званіць. Даўно адзванілі ў царкве — адпраўлялася праваслаўная імша. Чорны.
    •••
    Вушы адзваніць — надакучыць просьбай, гутаркай каму-н., доўга і настойліва прасіць каго-н.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Навошта краіне, якая дагэтуль не аўтарызаваная для продажу iPhone, касмічныя спадарожнікі?