легітымацыя

тлумачэнне слова:

  легітымацыя, -і, жаночы род
    спецыяльны тэрмін
    1. Пацвярджэнне ці прызнанне за кім-н. якога-н. права; дакумент, які пацвярджае гэта права.
    2. Узаконенне пазашлюбных дзяцей у буржуазных заканадаўствах.
      [Ад лац. legitimus — законны, правамерны.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

У Беларусі вуліц з нацыянальнымі назвамі ў 20 разоў менш, чым з савецкімі. (((

крыніца: svaboda.org