лігатура

тлумачэнне слова:

  лігатура1, -ы, жаночы род
    спецыяльны тэрмін Дапаможны сплаў, які дабаўляецца ў расплаўлены метад або сплаў для надання яму пэўных уласцівасцей. // Прымесь медзі ці волава да золата, серабра або плаціны для надання ім большай цвёрдасці.
      [Сярэднелац. ligatura — сувязь ад лац. ligare — звязваць.]
  лігатура2, -ы, жаночы род
    спецыяльны тэрмін
    1. Абазначэнне адным пісьмовым знакам дзвюх ці больш літар.
    2. Знак у выглядзе дугі, які звязвае дзве аднолькавыя ноты.
      [Сярэднелац. ligatura — сувязь ад лац. ligare — звязваць.]
  лігатура3, -ы, жаночы род
    спецыяльны тэрмін Нітка, якой перавязваюць крывяносныя сасуды пры аперацыі. Налажыць лігатуру. Зняць лігатуру.
      [Сярэднелац. ligatura — сувязь ад лац. ligare — звязваць.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

19 верасня 1991 былі зацверджаныя: афіцыйная назва беларускай дзяржавы — Рэспубліка Беларусь, бел-чырвона-белы сцяг і герб Пагоня.