манета

тлумачэнне слова:

  манета, -ы, ДМ -неце, жаночы род
    1. Металічны грашовы знак. Спытаўшы, як яго завуць, Місюк працягнуў хлопчыку белую манету. Пальчэўскі. [Чырвонаармеец] нёс у шапцы кучу залатых манет. Бядуля.
    2. зборны назоўнік размоўнае слова Металічныя грошы. Чаканіць манету.
    •••
    Адплаціць (плаціць) той жа манетай глядзі адплаціць.
    Звонкая манета — тое, што і манета (у 2 знач.).
    Прыняць за чыстую манету глядзі прыняць.
      [Лац. moneta.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Чорны кот, які перабягае вам дарогу, азначае, што жывёліна кудысьці спяшаецца. Не ўскладняйце...