манна

тлумачэнне слова:

  манна, -ы, жаночы род
    1. Ежа, якая, паводле біблейскага падання, сыпалася з неба яўрэям у час іх вандравання па пустыні.
    2. спецыяльны тэрмін Застыўшы сок некаторых раслін, прыгодны для ежы і для лякарства.
    3. размоўнае слова Тое, што і манныя крупы (глядзі манны).
    •••
    Манна з неба не сыплецца — дарам нічога не прыходзіцца.
    Манна нябесная — што-н. нечаканае, дарэмнае.
    Спадзявацца на манну нябесную глядзі спадзявацца.
    Чакаць манны нябеснай глядзі чакаць.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Мужчынская праблема: не паспееш ажаніцца з маладой, як тут жа падрастаюць яшчэ маладзейшыя.