метал

тлумачэнне слова:

  метал, -у, мужчынскі род
    Хімічна простае рэчыва або сплаў, якім уласцівы бляск, коўкасць, добрая праводнасць цеплыні і электрычнасці. Лёгкія металы. ▪ Халаднаваты метал быў пакрыты васковай плёнкай тавоту. Паслядовіч. Метал, здавалася, сам знаходзіў літнік, каб папасці і забегчы ў форму. Скрыган. // Пра гукі, голас, якія нагадваюць металічны звон. Смелы, магутны, з металу скованы голас аэраплана залятае ў дзедаву хату. Колас.
    •••
    Высакародныя металы — золата, серабро, плаціна.
    Каляровыя металы — усе металы і іх сплавы, акрамя жалеза і яго сплаваў.
    Невысакародныя металы — металы, якія акісляюцца, ржавеюць.
    Цяжкія металы — металы з удзельнай вагой звыш 5 грамаў.
    Чорныя металы — чыгун, жалеза, сталь.
      [Грэч. metallon.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— Што б вы памянялі, калі б маглі вярнуцца ў мінулае? — Рублі.