міласць

тлумачэнне слова:

  міласць, -і, жаночы род
    1. Добрыя, велікадушныя адносіны. Дзякуй вам за хлеб, за кашу і за міласць вашу. З нар.
    2. Ахвяраванне, дар. [Аксіння:] — Ды кожнаму кланяйся ды прасі, як тае міласці, каб хаця невялічкую якую работу табе далі. Лынькоў. [Шугай:] — Бальшавікі, таварыш Каліна, не чакаюць міласцей ад прыроды. Яны заваёўваюць перамогу. Асіпенка.
    •••
    Ваша, твая (яго, яе, іх) міласць (устарэлае слова, устарэлы выраз і у іранічным сэнсе) — ужываецца як пачцівы зварот і пры ўпамінанні трэцяй асобы.
    Змяніць гнеў на міласць глядзі змяніць.
    Міласці просім глядзі прасіць.
    На міласць бога (спадзявацца) — не рабіць ніякіх захадаў для паспяховага ажыццяўлення чаго-н.
    Па міласці каго — а) дзякуючы каму-н.; б) пераноснае значэнне па чыёй-н. віне.
    Скажы на міласць глядзі сказаць.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі доўга глядзець на агонь, то цябе звольняць з пажарнай службы.