пабурчаць

тлумачэнне слова:

  пабурчаць, -чу, -чыш, -чыць; -чым, -чыце; закончанае трыванне
    Бурчаць некаторы час. Сабака пабурчаў і сціх. ▪ — Ну, ну, пабурчы, бацька, — жартуючы, прамовіў Сідар, — пабурчы. Галавач.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— У нас усе банкаматы выдаюць рублі замест долараў. Чаго вы такі раз'юшаны? — Вось вашыя 100 рублёў, вярніце мне мае 100 долараў.