паважыць

тлумачэнне слова:

  паважыць, -жу, -жыш, -жыць; закончанае трыванне, каго-што.
    1. Вызначыць вагу, цяжар каго-, чаго-н.; узважыць. Паважыць мяшок. ▪ [Гаспадар] вынес з сянец торбу жыта з бязменам, паважыў: — На, бяры свае фунты. Лобан. [Клемс] памацаў зерні пальцамі, наважыў іх на руцэ і сыпнуў. Галавач.
    2. Узважыць усё, многае або ўсіх, многіх. Паважыць усю бульбу.
    3. і без дапаўнення Важыць некаторы час.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— Тат! А чаму мае аднагодкі ўсе ўжо ў 10 класе, а я яшчэ ў 4? — Не бяры да галавы, сынок! Налівай!