паводзіць

тлумачэнне слова:

  паводзіць, -воджу, -водзіш, -водзіць; незакончанае трыванне
    1. каго. Вадзіць каня пры ворыве, абворванні чаго-н.
    2. чым. Рабіць рух чым-н. Афіцэр нездаволена паводзіць плячамі, хмурнее яго прадаўгаваты выпешчаны твар. Навуменка. Дзік стаяў і паволі паводзіў галавою, цяжка сапучы. Пташнікаў.
    •••
    Паводзіць сябе — трымаць сябе якім-н. чынам. Усе тут паводзяць сябе вельмі стрымана, ціха. Брыль.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

862 год — першая згадка пра Полацак, найстарэйшы горад Беларусі. «Гісторыя Беларусі пачалася з 1917», ага.