пагулянка

тлумачэнне слова:

  пагулянка, -і, ДМ -нцы; родны склон множны лік -нак; жаночы род
    1. Прагулка. Пайсці на пагулянку ў лес. ▪ Пад мастком быў зроблены шлюз, праз які час ад часу прапускалі плыты. Лабановіч потым часта хадзіў сюды на пагулянку. Колас. Дамоў Мікола вярнуўся стомлены, але задаволены сваёй пагулянкай. Краўчанка.
    2. Вечарынка, гулянка. Наладзіць пагулянку. ▪ Калі хлопцы прыйшлі на пагулянку, моладзь ужо танцавала. Дуброўскі.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— Вы праводзіце люстрацыю і даяце ўладу маладым — яны ж нічога не ўмеюць! — Лепш 5 гадоў памылак, чым 50 гадоў сабатажу (Вацлаў Гавэл).