падгадзіць

тлумачэнне слова:

  падга́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; закончанае трыванне
    размоўнае слова
    1. Нарабіць чаго-н. кепскага, гадкага каму-н., нашкодзіць. Як бы ні радзіў, абы не падгадзіў. Прыказка.
    2. (пераважна з адмоўем «не»). Зрабіць што-н. не так, як належыць; сапсаваць. — Націскай, Ігнат, націскай! — Не паддавайся, Алеся, наляж!.. — Алеська, не падгадзь! Скрыган.
  падгадзі́ць, -гаджу́, -го́дзіш, -го́дзіць; закончанае трыванне
    размоўнае слова
    1. Угадзіць, дагадзіць каму-н.
    2. пераважна безасабовая форма Стаць, быць спрыяльным (пра надвор'е). [Мароз:] — Падгадзіла з дожджыкам — і ўраджай, не падгадзіла — няма яго. Лобан.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі вы бачыце чалавека, які п'е адзін, — не спяшайцеся з высновамі. Магчыма, гэта карпаратыў індывідуальнага прадпрымальніка.