абед

тлумачэнне слова:

  абед, -у, месны склон -дзе, мужчынскі род
    1. Яда сярод дня; полудзень. Абед пачынаецца ў гадзіну дня. Запрасіць на абед. // Форма прыёму гасцей з нагоды якой-н. Урачыстасці. Даць абед. Званы абед.
    2. Ежа для спажывання ў абедзенны час. Абед з трох страў. Смачны абед. Вегетарыянскі абед.
    3. Час, у які звычайна абедаюць; абедзенны перапынак. Настояў абед. Прайшоў абед.
    •••
    Лукулаўскі абед — вельмі багаты абед.
    Царскі абед — вельмі багаты, пышны абед.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Расія таксама загадкавая краіна: забараніла заходнія прадукты — а прапала грэчка.