пакідацца

тлумачэнне слова:

  пакі́дацца, -аюся, -аешся, -аецца; закончанае трыванне
    1. Кідацца на працягу нейкага часу. — Захварэла [маці] пры немцах на тыфус. Тыдні тры пакідалася ў гарачцы і памерла. Грахоўскі.
    2. (1 і 2 асоба дзеяслова не ужываецца, ужыванне). Кінуцца, упасці на што-н. або куды-н. — пра ўсіх, многіх. Камандзір даў каманду спыніцца. Чырвонаармейцы пакідаліся на траву пад бярозамі, паабапал шырокай дарогі. Чорны.
  пакіда́цца, -а́ецца; незакончанае трыванне
    залежны стан да пакіда́ць.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Калі ў краме вы сустрэлі мужчыну сваёй ​​мары — стройны, падстрыжаны і паголены прыгажун у бездакорнай вопратцы і абутку — гэта манекен.