паназначаць

тлумачэнне слова:

  паназначаць, -аю, -аеш, -ае; закончанае трыванне, каго-што.
    1. Прызначыць на якую-н. пасаду, працу і пад. усіх, многіх.
    2. Устанавіць, вызначыць што-н. усім, многім. Паназначаць пенсіі.
    3. Абазначыць, памеціць якім-н. чынам усё, многае. Вырашылі [юныя натуралісты] заўтра ж схадзіць у лес, падшукаць і паназначаць кусты для перасадкі. Дубоўка.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Юленька вельмі хацела першага верасня званіць у званочак, але яе не ўзялі: ці то таму што яна тоўсценькая, ці то таму што ёй 42.