параніць

тлумачэнне слова:

  параніць, -ню, -ніш, -ніць; закончанае трыванне, каго-што.
    1. Нанесці каму-н. рану, раніць каго-, што-н. Параніць руку. ▪ Партызаны стралялі так, каб не параніць Міколку і дзеда. Лынькоў. [Федзя:] — Дапытваліся, хто параніў таго лася... Ваданосаў. / у безасабовая форма ужываецца, ужыванне Сяргея Мажэйку параніла недалёка ад Берліна. Шахавец.
    2. пераноснае значэнне Прычыніць каму-н. душэўны боль, пакуты. Няхай Альбіна многа болю прынесла ёй, няхай параніла яе маладое сэрца, усё роўна Галя не таіла на яе ніякай злосці. Сабаленка. Хай на тварах не абсохнуць слёзы, Што душу паранілі ў дарозе. Броўка.
    3. Зраніць усіх, многіх; нанесці раны каму-н. у многіх месцах.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

— Хвалюецеся? — Ага. — Першы раз? — Не, я ўжо і раней хваляваўся...