склон

тлумачэнне слова:

  склон, -у, мужчынскі род
    Граматычная катэгорыя іменных часцін мовы, у якой выражаюцца семантыка-сінтаксічныя адносіны паміж словамі; форма іменнай часціны мовы. Развіццё катэгорыі склону ў славянскіх мовах. ▪ Змяненне назоўнікаў па склонах называецца скланеннем. Граматыка.
    •••
    Вінавальны склон — склон, які адказвае на пытанні: каго? што?
    Давальны склон — склон, які адказвае на пытанні: каму? чаму?
    Месны склон — склон, які адказвае на пытанні: аб кім? аб чым?, ужываецца толькі з прыназоўнікам.
    Назоўны склон — зыходная склонавая форма, у якой назоўнік ужываецца як назва асобы, прадмета, з'явы; адказвае на пытанні: хто? што?
    Родны склон — склон, які адказвае па пытанні: каго? чаго?
    Творны склон — склон, які адказвае на пытанні: кім? чым ? і абазначае прыладу або спосаб дзеяння.
    Ускосныя склоны — усе склоны, акрамя назоўнага.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Кажуць, што калі доўга не з'яўляцца ў сетцы, людзі пачынаюць думаць, што ў цябе ёсць асабістае жыццё. Чуткі.