смерч

тлумачэнне слова:

  смерч, -у, мужчынскі род
    Моцны віхар, які падымае ўгору і круціць слуп вады, пяску, пылу. Смерч на моры. ▪ Вясной падняўся над Закружжам чорны слуп смерчу, прайшоў па гародах, вырываючы з зямлі дрэвы, камяні. Асіпенка. // Пра што-н., падобнае на смерч. Вогненны смерч. ▪ Гэта зноў машкара. Шэрым смерчам узнімаецца яна высока ў неба. В. Вольскі.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Падатак на пазыкі? Ок, колькі там дзяржава набрала крэдытаў?