сотнік

тлумачэнне слова:

  сотнік, -а, мужчынскі род
    1. Начальнік сотні воінаў у Старажытнай Русі.
    2. У дарэвалюцыйнай Расіі — афіцэрскі чын у казацкіх войсках, які адпавядаў чыну паручніка ў пяхоце. // Асоба, якая мела гэты чын.
    3. Начальнік адміністрацыйна-тэрытарыяльнай сотні на Украіне ў 16-18 стст.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

— Для чаго вам парасон? — А раптам дождж. — Я ўпершыню бачу чалавека, які баіцца дажджу ў памяшканні. — А я і не баюся. У мяне ж парасон.