стачыць

тлумачэнне слова:

  стачыць1, стачу, сточыш, сточыць; закончанае трыванне, што.
    1. Зняць верхні слой чаго-н. або няроўнасці на чым-н. Стачыць зазубіну на нажы.
    2. Зрабіць вельмі тонкім, вузкім у выніку тачэння. Стачыць нажніцы.
  стачыць2, сточыць; закончанае трыванне, каго-што.
    Прагрызці, пабіць у дзіркі, зрабіць непрыгодным. Крот стачыў луг. ▪ Чэрві стачылі дзічкі,.. яны сыпаліся зверху на мяжу, як з кошыка. Пташнікаў. // пераноснае значэнне Падарваць сілы, здароўе (пра хваробу, перажыванні і пад.). Ці то збалелася Вольчына душа, стачылі яе адзінота і сум, а можа пераканаў гарачы шэпт Арыны, але без доўгіх угавораў пагадзілася яна перабрацца да свякрухі. Б. Стральцоў. Разам .. [Міхась і Зося] гэтак, рука ў руку, прайшлі б, відаць, і ўсё жыццё, калі б Зосіных грудзей не стачылі ў астрозе сухоты. Сабаленка.
  стачыць3, стачу, сточыш, сточыць; закончанае трыванне, што.
    1. Злучыць шыццём. Стачыць дзве полкі.
    2. Зрабіць даўжэйшым, звязаўшы канцы. Стачыць два шнуры.
    3. спецыяльны тэрмін Злучыць, змацаваць пры дапамозе зваркі (лісты жалеза і пад.). Стачыць трубы.
    •••
    Стачыць канцы з канцамі — тое, што і звесці канцы з канцамі (глядзі звесці).



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Праз 100 гадоў людзям, якія кажуць «белорусский язык мёртвый», мова скажа: «Ну і хто з нас мёртвы?»