столка

тлумачэнне слова:

  столка, -і, ДМ -лцы; родны склон множны лік -лак; жаночы род
    Слой, пласт; складка чаго-н. Вострымі кравецкімі ножнамі я лёгка выразаў дзве столкі лямцу па велічыні гатовай падкладкі. Якімовіч. Строгія столкі заслоны ўзвіліся. Глебка. / у вобразным ужываецца, ужыванне Туману распаўзліся столкі ад хат у поле, на загон. Дубоўка.
    •••
    У адну столку (у дзве, тры і г. д. столкі) — у адзін (два, тры і г. д.) разы.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com


twitter.com/skarnikby твітніца

Учора патэлефанаваў нейкі незнаёмец і папрасіў сустрэцца з ім апоўначы на могілках. Вар'ят нейкі. Так і не прыйшоў.