трытон

тлумачэнне слова:

  трытон1, -у, мужчынскі род
    У музыцы — інтэрвал, які мае аб'ём у тры тоны (павялічаная кварта або паменшаная квінта).
      [Грэч. tritonon ад tri- — у складаных словах тры і tónos — тон.]
  трытон2, -а, мужчынскі род
    1. Хвастатае земнаводнае сямейства саламандраў, якое нагадвае яшчарку.
    2. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — сын бога мора Пасейдона з чалавечым целам і хвастом рыбы.
      [Грэч. tritōn.]
  трытон3, -а, мужчынскі род
    Ядро атама трытыю.
      [Грэч. tritōn.]



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Вясна блізка!