трыумфаваць

тлумачэнне слова:

  трыумфаваць, -фую, -фуеш, -фуе; незакончанае трыванне
    размоўнае слова
    1. над кім-чым і без дапаўнення Атрымліваць перамогу, браць верх. Над краем шыбеніц, астрогаў Трыумфаваў каронны кат. Купала.
    2. без дапаўнення Радавацца, весяліцца з прычыны перамогі над кім-н., з поваду поспеху ў чым-н. Станіслаў трыумфаваў, смакуючы наперад выйгрыш закладу. Гурскі.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Дзіця пайшло ў школу і дагэтуль не вярнулася? Усё нармальна, не хвалюйцеся — пачатак года, бухаюць.