тытулаваны

тлумачэнне слова:

  тытулаваны, -ая, -ае.
    1. дзеепрыметнік залежны стан прошлы час ад тытулаваць.
    2. у значэнне прыметнік Які мае тытул (у 1 знач.). Тытулаваная асоба. ▪ Самымі буйнымі ўладальнікамі маёнткаў пераважна былі прыгоннікі з ліку тытулаванага польскага і рускага дваранства. Ларчанка.



 

Русско-белорусский словарь «Скарнік» | слов в базе: 107141

     А Б В Г Д Е Ё Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

Белорусско-русский словарь «Скарнік» | слов в базе: 112462

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы | слоў у базе: 96698

     А Б В Г Д Е Ё Ж З І Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я


el-skrynka: lit.serge2@gmail.com    оцифровка видеокассет


twitter.com/skarnikby твітніца

Добрая праца — гэта калі спазняешся на паўгадзіны, сустракаеш начальніка, а ён кажа, што ты малайчына, што ты сёння першы!